मुख्य सामग्रीवर वगळा

*“गावासाठी झटणारं नेतृत्व हवं असेल तर हातात हात द्या – सुरेखा सोनकाबळे”*

*“कुऱ्हाड गुत्तेदाराच्या हातात… संरक्षण वनविभागाचे!**देवणी सह लातूर व कर्नाटक राज्य मार्गाला जोडला जाणाऱ्या रस्त्या कडेची लाखो झाडे कापली, कारवाई शून्य”***झाडे तोडून मोकळे झाले!**देवणी–लातूर–कर्नाटक राज्य मार्गावर ‘विकास’ की उघड्या डोळ्यांनी झालेला पर्यावरण घात?*

*“कुऱ्हाड गुत्तेदाराच्या हातात… संरक्षण वनविभागाचे!*
*देवणी सह लातूर व कर्नाटक राज्य मार्गाला जोडला जाणाऱ्या रस्त्या कडेची लाखो झाडे कापली, कारवाई शून्य”*
**झाडे तोडून मोकळे झाले!*
*देवणी–लातूर–कर्नाटक राज्य मार्गावर ‘विकास’ की उघड्या डोळ्यांनी झालेला पर्यावरण घात?*
देवणी तालुक्यासह लातूर ते कर्नाटक राज्याला जोडणाऱ्या महत्त्वाच्या राज्य मार्गाचे काम सध्या महाराष्ट्र राज्य रस्ते विकास महामंडळामार्फत सुरू आहे. मात्र रस्ता रुंदीकरणाच्या नावाखाली जे घडले आहे, ते केवळ विकासकाम नव्हे तर निसर्गावर चालवलेला बेधडक कुऱ्हाड हल्ला असल्याचे स्पष्ट दिसत आहे. या मार्गावर लाखो वृक्ष अक्षरशः तोडून टाकण्यात आले, आणि आश्चर्य म्हणजे – गुत्तेदार आणि वनविभाग दोघेही निर्धास्तपणे मोकळे झाले आहेत! रस्त्याच्या दुतर्फा आजही कापलेले बुंधे, जमिनीवर पडलेली मोठी झाडे,स्पष्टपणे दिसून येते. ही तोड एखाद्या-दोन ठिकाणी झालेली नसून, संपूर्ण मार्गभर पसरलेली आहे. एवढ्या प्रचंड प्रमाणावर वृक्षसंहार होत असताना वनविभागाने नेमकी काय भूमिका बजावली? हा प्रश्न आता जनतेतून संतापाने विचारला जात आहे. कायद्यानुसार वृक्षतोड ही ठरावीक परवानगी, अटी व पुनर्लागवडीच्या बंधनासहच होऊ शकते. मात्र प्रत्यक्षात तोड झालेल्या झाडांचा आकडा पाहता, ही प्रक्रिया नियमांच्या चौकटीत झाली आहे, असे म्हणणे कठीण आहे. त्यामुळेच वनविभाग आणि रस्ता काम करणारा गुत्तेदार यांच्यात नेमके काय संगनमत झाले? कुणाचे किती हप्ते ठरले?
हे प्रश्न आता उघडपणे चर्चेत आले आहेत.
जर सर्व तोड कायदेशीर असेल, तर परवानगीचे तपशील का समोर येत नाहीत? आणि जर तोड बेकायदेशीर असेल, तर आजवर एकाही अधिकाऱ्यावर किंवा गुत्तेदारावर कारवाई का झाली नाही? ही प्रशासनाच्या कार्यपद्धतीवर गंभीर प्रश्नचिन्ह उभे करणारी बाब आहे.
पर्यावरण संरक्षणाची जबाबदारी ज्यांच्यावर आहे, तोच वनविभाग या संपूर्ण प्रकरणात मूक प्रेक्षक का बनला आहे, हे कोडे उलगडत नाही. इतक्या मोठ्या प्रमाणावर झाडे तोडली जात असताना कोणतीही दंडात्मक कारवाई, गुन्हे दाखल करणे किंवा काम थांबवण्याची ठोस पावले उचलली गेली नाहीत. त्यामुळे ही शांतता म्हणजे निष्काळजीपणा नसून जाणीवपूर्वक दुर्लक्ष असल्याचा आरोप आता नागरिक करत आहेत.
या वृक्षतोडीचा फटका केवळ आजच्या दिवसापुरता मर्यादित नाही. रस्त्यालगतची हिरवळ नष्ट झाल्याने भविष्यात तापमानवाढ, पाणीटंचाई, शेतीवरील परिणाम आणि जैवविविधतेचा ऱ्हास अटळ आहे. विकासाच्या नावाखाली अशी पर्यावरणहानी स्वीकारायची का, हा प्रश्न देवणी तालुक्यापुरता मर्यादित राहिलेला नाही.
आज परिस्थिती अशी आहे की –
झाडे तोडली गेली, लाकूड गायब झाले, काम सुरूच आहे आणि जबाबदार मात्र कुणीच नाही!
हे नेमके कसले प्रशासन? हा कसला विकास?
देवणी तालुक्यातील नागरिक आता ठामपणे मागणी करत आहेत की,
गुत्तेदार आणि संबंधित वनविभागीय अधिकाऱ्यांवर तात्काळ चौकशी व कठोर कारवाई झालीच पाहिजे.
अन्यथा “विकास” या शब्दाआड लपलेला हा पर्यावरणविनाश भविष्यात आणखी गंभीर रूप धारण करेल, यात शंका नाही.
*दयानंद कांबळे नागराळकर*
7887827886

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

*विद्रोही साहित्यातील सावित्री!डॉ.प्राजक्ताताई पांडुरंग कलंबरकर*

*विद्रोही साहित्यातील सावित्री!डॉ.प्राजक्ताताई पांडुरंग कलंबरकर* ----------------------- *देवणी* : उपासपोटी संघर्षातून क्रांती व विद्रोह निर्माण होत असतो सोसलं भोगलं व अनुभवलं यातून क्रांतीची ज्वाला निर्माण होऊन बाहेर पडतात परंतु प्राजक्ताताईला कसल्याही गरिबी दारिद्र्याच्या झळा सोसाव्या लागल्या नाही समाजाच्या व्यथा वेदना पाहून प्राजक्ताताच्या शब्दा शब्दात मात्र विद्रोह दिसून येतो प्राजक्ता चे वडील पांडुरंग कलंबरकर हे वैद्यकीय अधिकारी परंतु घरात फुले शाहू आंबेडकर विचाराचे विद्रोही वातावरण त्यातून विद्रोही साहित्य निर्मिती होणं सहाजिक आहे मात्र  एम. बी. बी.एसचं वैद्यकीय उच्च शिक्षण घेता घेता अभ्यासाचा एवढा व्याप असताना विद्रोही साहित्याची निर्मिती डॉ प्राजक्ता कलंबरकरताई यांच्या हातून  विद्रोही साहित्याची निर्मिती होणं त्या साहित्याची दखल विदेशातील नामांकित फेम टाइम्स या मीडियाने दाखल घेऊन 2025 मधील सर्वात प्रेरणादायी तरुणी लेखिका म्हणून  जागतिक महिलांचा बरोबरी करणारा[Most Inspring young Woman Author Of The Year 2025] हा पुरस्कार तिला बहाल करणं म्हणजे डॉ बाबासाह...

*“एक संसार, दोन शिक्षक… आणि समाजासाठी आयुष्यभराची शिदोरी”*

*“एक संसार, दोन शिक्षक… आणि समाजासाठी आयुष्यभराची शिदोरी”*   आजचा दिवस श्री. सुनील शांतप्पा क्षीरसागर (माजी मुख्याध्यापक) आणि सौ. मिनाक्षी सुनील क्षीरसागर यांच्या आयुष्यातील एक अत्यंत गौरवशाली क्षण आहे. त्यांच्या विवाहाला आज ३३ वर्षे पूर्ण होत असून, हा केवळ वैवाहिक सहजीवनाचा टप्पा नाही, तर संस्कार, शिक्षण, संयम आणि सामाजिक बांधिलकीने समृद्ध झालेल्या सहप्रवासाचा उत्सव आहे. दोघेही उच्चशिक्षित, पेशाने शिक्षक आणि विचाराने समाजघडविणारे व्यक्तिमत्त्व म्हणून ओळखले जातात. शिक्षक हा केवळ व्यवसाय नसून तो एक संस्कार आहे, हे त्यांनी आपल्या आयुष्यभराच्या कार्यातून दाखवून दिले. अध्यापन, शिस्त, विद्यार्थ्यांच्या जडणघडणीसाठी केलेले प्रयत्न आणि शिक्षणव्यवस्थेतील निष्ठा या साऱ्या बाबी त्यांच्या कार्यकाळात ठळकपणे जाणवतात. त्यांच्या जीवनप्रवासाकडे पाहताना आपसूकच हे शब्द आठवतात   *शब्दांनी शिकवलं नाही, जगून दाखवलं ज्ञान,वर्गात घडले विद्यार्थी, घरात फुलला सन्मान,३३ वर्षांचा हा प्रवास — संस्कारांचीच ओळख पटवणारा महान* .* श्री. सुनील क्षीरसागर यांनी मुख्याध्यापक म्हणून कार्य करताना के...

*दावनगाव गणातून सर्वसामान्यांची उमेदवार म्हणून पुढे आलेल्या – सौ. कोमल कमलाकर फुले*

*दावनगाव गणातून सर्वसामान्यांची उमेदवार म्हणून पुढे आलेल्या – सौ. कोमल कमलाकर फुले* दावनगाव गण पंचायत समिती निवडणुकीत सौ. कोमल कमलाकर फुले या सर्वसामान्यांच्या, विशेषतः महिलांच्या आवाजाचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या उमेदवार म्हणून पुढे आल्या आहेत. साधी, सुज्ञ आणि तळागाळाशी जोडलेली असल्यामुळे त्यांचा लोकांत वेगळाच ओढा निर्माण झाला आहे. सौ. कोमल फुले यांनी अल्पावधीतच गावोगाव फिरत महिलांशी, शेतकऱ्यांशी, तरुणांशी थेट संवाद साधायला सुरुवात केली आहे. शासकीय योजनांची माहिती देणे, विधवा, निराधार, श्रमिक, दिव्यांग आणि शेतकरी कुटुंबांच्या अडचणी समजून घेणे आणि त्यावर प्रत्यक्ष उपाययोजना करण्याची त्यांची धडपड लोक अनुभवत आहेत. त्यांचे पती कमलाकर बालाजीराव फुले हे अनेक वर्षांपासून सामाजिक कार्यात अग्रेसर आहेत. तरुणांना एकत्र करून त्यांना योग्य सल्ला देणे, कोणताही कार्यक्रम असो वा एखाद्या कुटुंबाची अडचण असो “सगळ्यात आधी धावून जाणारे” नाव म्हणजे कमलाकर फुले, अशी ओळख स्थानिक पातळीवर तयार झाली आहे.कमलाकर फुले यांना कोणताही राजकीय वारसा लाभला नसला, तरी त्यांच्या कुटुंबाची समाजसेवेची परंपरा मजबूत आह...